توبن

* برای خواندن خلاصه ای از بیوگرافی استاد تیرداد نصری اینجا کلیک کنید . *

 دو شعر از استاد تیرداد نصری  

((کسی می شنود))  

در تاريکی می لرزم که تاريکی - رو در روی من - می آيد رد می شود از تمامت من و قاب هايی وسيعتر از مرا که پشت سرم هستند ، پُر می کند در تاريکی من از هم ريخته شده ام فقط لبانی ( ميان ريزش من وُ – تويی که آنجايی ) می جُنبد : « …. اينجا هستم . کسی می شنود ؟ » آه می شنوی – گوش که به اين سنگ می چسبانی    --------------------------------------------------------   بدنی پر از جراحت پنهان و آشکار... دهانی خونين             که يک بار به تبسمی فرخنده دسته گلی پيشکش آزادی هديه کرد... چشمانی باز _با نگاهی ثابت... اين منم افتاده در کوچه پس کوچه های < فورست گيت >لندن؟ من اما در ميهنم هستم همچنان که پرسه می زدم و _ پرسه می زنم هنوز                               خيابان های پر از نارنج شهسوار را همچنان که نفتکش ها را نگاه می کردم و _ نگاه می کنم هنوز در بندر آبادان همچنان که در فوزيه تهران٫با دوستان٫کشته شدگان انقلاب را می شمرديم  و _ می شمرم همچنان که شاعر بودم و _ شاعری هنوز بدون کتابم همچنان که دختر و پسرم به زندان شيراز افتادند و _ در زندانند در تبريز همچنان که همسرم خودکشی کرد در مشهد و  _ خودکشی می کند در کرمان. مادرم?.....در زاهدان از غصه دق کرد و پدرم? دستفروشی روشنفکر که از پنجره انبار کتابهاش در اصفهان به جهانی می نگريست تهی از شقاوت. در کوچه پسکوچه های مه گرفته < فورست گیت  > لندن٫ شاعر! جسد پناهنده ای روی زمين است  _  پليس ها دور تا دورش جمعند